Kaşgarlı Mahmud Kategorisi

Kar buz tümü eridi
Dağların suları akıştı
Mavi bulut yükseldi
Kayık gibi sallanır

Yel eserek geldi
Tıpkı tipiye benziyor
İnsanlar üşüyerek ürperiyor
Kara bulut kükreşir

Ay kopup halelendi
Ak bulut yücelendi
Üst üste kümelendi
Saçılıp suyu inleşir

Bulut inleyerek çıktı
Seller gürleyerek aktı
Bütün ulus buna şaştı
Bulut gürleyerek bağrışır

Bütün sular kabardı
Dağların başı belirdi
Bütün dünya ısındı
Binbir çiçek dizilir (açar)

Kulanlar (taylar) hep birlikte coştu
Geyikler bir araya geldi
Yayladan tarafa koşuştu
Sıra sıra zıplarlar

Dağlar tepeler yeşerdi
Kuru otlar çimleşti
Gölün suyu kabardı
Sığır(lar) boğa(lar) böğrüşür

Koçlar teke(ler) seçildi
Sağmal sürüler koşuldu
Sütlerin hepsi sağıldı
Oğlak(lar) kuzulara karışır

Şimşek çakarak parladı
Sisler dağılıp kalktı
Aygır(lar) kısrak(lar) kişnedi
Kısrak(lar) alıp bağrışır

Yılkı(lar) bahar gelince at olur
Otlayarak etlenir
Beyler semiz atlara binerler
Taylar sevinçten birbirini ısırır

Yağmur yağarak saçıldı
Türlü çiçekler açtı
(Böylece sanki) inci kapları açıldı
Onlara misk kokusu karışır

Seyrek görülen çiçekler yığınla ortaya çıktı
Tomurcuklar büküldü
Düğüm düğüm sarıldı
Açılarak birbirlerine sarmaştılar

Bin bir çiçek art arda dizildi
Tomurcuklar açıldı
Uzun uzun yatıp sıkıldı(lar)
Yerden kopup ayrışır(lar)

Kızıl sarı (çiçekler) dizildi
Mor yeşil (çiçekler) birbirine bakıştı
Birbirine sarmaştı
İnsan(lar) buna hayran olur

Alp Er Tuna öldü mü
Kötü dünya kaldı mı
Zaman (felek) öcünü aldı mı
Şimdi yürek yırtılır

Felek fırsat gözetti
Gizli tuzak uzattı
Beyler beyini şaşırttı
Kaçan nasıl kurtulur

Erler kurt gibi uludular
Bağrışıp yakalarını yırttılar
Islıklaşmış sesle ağıt yaktılar
Göz yaşlarla örtülür

Beyler atlarını yorarak geldiler
Kaygı onları durdurdu
Benizleri yüzleri sarardı
(Sanki) onlara safran sürülmüştür

Zaman bütün bütün bozuldu
Zayıflar tembeller güçlendi
Erdem yeniden azaldı
Acunun (dünyanın) beyi böylece yok olur

Felek günü davrandırır
İnsanın gücünü söndürür
Dünyayı erkeklerden boşaltır
Ne denli kaçsa da er ölür

Bilgeler bilginler yok oldu
Evrenin atı, gemi azıya aldı
Erdemin eti çürüdü
Yere değip sürtülür

Dünyanın geleneği böyle
Gerisi bütünüyle bahane
O gelip bir ok atsa
Dağların başı kertilir

(Alp Er Tuna’nın ölümü) gönlümü yaktı
(Sanki beni) yetmiş yaş yaşlandırdı
(Gönlüm o yiğidin yaşadığı) geçmiş günleri arıyor
Gece gündüz (o günler) aranıyor