Ali Ekber Çiçek Kategorisi

Şu yüce dağları duman kaplamış
Yine mi gurbetten kara haber var
Seher vakti burda kimler ağlamış
Çimenler üstünde göz yaşları var

Ufukta iz gördüm kızıl bayraktan
Bulutlar nem almış yeşil yapraktan
Bir kız ağlar sesi gelir uzaktan
Yine mi gurbetten kara haber var

Gönlümüz gam alır böyle günlerde
Önüme çektiler bir siyah perde
Yar senin aşkınla tutuldum derde
Yine mi gurbetten kara haber var

Nasıl yar diyeyim ben böyle yara
Mecnun edip çöle  çöre saldıktan sonra
Alemin bağında bülbüller konmuş
Nidem benim gülüm solduktan sonra

Coşkun çaylar gibi çağlamayan yar
Gönlümü gönlüme bağlamayan yar
Benim şu derdime ağlamayan yar
Daha ağlamasın öldükten sonra

Karadır kaşların keman istemem
Şu gönlümde özge mihman istemem
Ölsem de derdime derman istemem
Ok vurup sinemi deldikten sonra

Pir sultan abdal’ım sürem bu yolu
İnsanı kamilin olmuşam kulu
İster yağmur yağsın isterse dolu
Gidem ben ummana daldıktan sonra

Mektup selam söyle benden sılaya
Söyle benim için de eller ağlasın
Gözü yaşlı düştüm gurbet ellere
Uzaktır ararnızcla yollar ağlasın

Bu nasıl kuş imiş yuva yapmamış
Yaptığı yuvayı da tamam etmemiş
Sanki benim derdim bana yetmemiş
Bir dert de sen bana ekledin felek

Kırma gönül şişesini
Yapan bulunmaz bulunmaz
Yıkma hakkın binasını
Ören bulunmaz bulunmaz

Güzel şah nerden gelir salını salını
Gelir Hüsey’n'in göçü dolanı dolanı

Aşk perişandır şaşkına
Hak yardım etsin düşküne
Kerem gibi yar aşkına
Yanan bulunmaz bulunmaz

Güzel şah nerden gelir salını salını
Gelir Hüsey’n'in göçü dolanı dolanı

İsmini sevdiğim saadetli yarim
Özüm senin ile bir değil midir
Bu aşkın elinden yandım kül oldum
Beni Mecnun eden yar değil midir

Her andıkça aşkın beni coşurur
Dalgaların gelir baştan aşırır
Tuzak kurmuş aşığını düşünür
Siyah ebrulerin var değil midir

Veli’m der ki hayran oldum bakmadan
Kaşların hükmeder canım yakmadan
Böyle dostun hasretini çekmeden
Ölüm de bir yandan kar değil midir

Hazin hazin esen seher yelleri
Hiç bülbül öter mi gül olmayınca
Her aşık dünyada murad alamaz
Yanıp ateşlere kül olmayınca

Aşık isen dost bağından nuş eyle
Arif ol daima gönül hoş eyle
Her an enginlere akıp coş eyle
Ummana vanlmaz sel olmayınca

On dört bin yıl gezdik pervanelikte
Sıdkı ismin duydum divanelikte
İçtim şerbetini mestanelikte
Kırkların ceminde dara düş oldum

Kırkların ceminde
Haydar Haydar Haydar Haydar
Haydar Haydar Haydar Haydar
Haydar dost dara düş oldum

Güruh-i Naci’ye özümü kattım
Adem sıfatında çok geldim gittim
Bülbül oldum firdevs bağında öttüm
Bir zaman gül için zara düş oldum

Bir zaman gül için
Haydar Haydar Haydar Haydar
Haydar Haydar Haydar Haydar
Haydar dost zara düş oldum

Gül yüzlü sevdiğim nemden incindin
Araya söz katan eldir efendim
Kul oldum kapına mürvete geldim
Göster cemalini güldür efendim

Dostun hünerleri gerçekler canı
Muhammet Ali’yle açtık dükkanı
Bahası biçilmez gerçek sultanı
O da bu asırda kuldur efendim

Kulun işi her an günah işlemek
Adettir fidanı kesip aşlamak
Bir mürvete yüz bin kan bağışlamak
Ta ezelden kadim yoldur efendim

Ey erenler akıl fikir eyleyin
Dağlara da duman ne güzel uymuş
Yaradan Allah’a şükür eyleyin
Müminede iman iman ne güzel uymuş

Ezeli gamımdır kara bağlamak
Ciğerimi aşk oduna dağlamak
Yakub’unda işi gücü ağlamak
Yusuf’a da Kenan Kenan ne güzel uymuş

Kul Hüseynim yeşil giyer eğnine
Hiçbir hile getirmezdi göynüne
Kurdu kuşu bendeylemiş kendine
Mülke de Süleyman ne güzel uymuş

Evlerinin önü bir ufak yokuş
Kurban olam güzel bu nasıl bakış
Halının üstüne döktüğüm nakış
Kurban olam o iplik tutan ellere

Pınara vardım da yüzüm yumaya
Üç güzel durmuş da su doldurmaya
Dedim güzel evleriniz nerede
Üç saat nazlandı cevap vermeye

Bir güzel methedem bari cihan yanmasın
Pervaneler gibi bari halim yanmasın
Hüsnüne mağrurlanma Yusuf u Kenan mısın
Mah yüzüne bir nikap çek ben yandım el yanmasın

Ey Fuzuli yeter eyledin bunca cefa
Serimi yoluna koydum senin gelmedin safa
Güzellerin padişahı ya Muhammet Mustafa
Mah yüzüne bir nikap çek ben yandım el yanmasın

Böyle ikrarınan böyle yolunan
Vefalı yar bana lazım değilsen
Deli gönül sevmiş vazgeçmek olmaz
Cefalı yar bana lazım değilsen

Ölüm geldi dört yanımı bağladı
Gönül kalk gidelim sılaya doğru

Bülbülün davası hep güllerinen
Senin şirin dilin yad ellerinen
Çık zalim sevdiğim engellerinen
Görünme gözüme lazım değilsen

Ölüm geldi dört yanımı bağladı
Gönül kalk gidelim sılaya doğru

Bülbül ah eyleyip kanlar ağladı
Gözüm yaşı sel sel oldu çağladı
Ölüm geldi dört yanımı bağladı
Tutma salacamdan lazım değilsen

Ölüm geldi dört yanımı bağladı
Gönül kalk gidelim sılaya doğru