Akşam üstü hüzün çöker Ankara’ nın çehresine
Işıkları çabuk düşer evlerinin perdesine
Benim derdim bana yeter küstürmeyin öylesine
Behey hatıralar, behey sevdalar
Şiir
İlk, orta ve liseyi küçük bir şehirde, yüksek okulu
Ankara’da okumalı insan
Einstein’ı, Georges Pulitzer’i Ankara’da öğrenmeli
Öğrenci yurdunun kapıları kapanırken anlamalı
Nazım Hikmet’i
Dost dost diye nicesine sarılırken insanlar
Sakarya`nın esmer yüzünü görmeliydi Aşık Veysel
Daha ağır çalınmalı misket, halaylar susmalı
Konsoloslukların güvenliği sağlanmalı
Eskortlara yol açmalı meclis kavşağında
Perişan olmalı kredi yurtların harç kuyruğunda
Akşamda haraca bağlamalı Beştepe öğrenci yurdunu
Sonra utanmalı arkadaş olmalı zengin çocuklarıyla
Cuma geceleri öğrenci sokağında bir meyhaneye gitmeli
Otobüs bileti garantiye alınıp, kalan paranın bir bölü
Dördüyle bira içmeli, sonrada iki adım ötede bir
Çorbacıya dalmalı, az çorba söyleyip iki ekmek yemeli
İşçiler, memurlar, öğrenciler Ankara’da yürümeli
Alış veriş yapmalı daha sonra, sinemaya gitmeli ve
Ankara’da aşık olmamalı insan, okul bitince de çekip
Gitmeli, bir daha da dönmemeli
Benim derdim bana yeter küstürmeyin böylesine
Behey hatıralar, behey sevdalar