Âşık Mesleki (1848 – 1939)
Âşık Mesleki, 1848 yılında Sivas, Kangal’ın Kertme (şimdiki adı Şenyurt) köyünde doğmuştur. Asıl adı Umut Bekir’dir. Birçok âşık yetiştirmiş olan Muratoğlu sülalesinden gelmektedir. Köylerine gelip giden âşıklardan etkilenerek şiire yönelmiş ve zaman içerisinde âşıklık geleneğini öğrenmiştir.

Ruhsati ile Tanışması ve Çıraklık Dönemi
İlk gençliğinde karşılaştığı Deliktaşlı Ruhsati (1835-1911), Mesleki’nin sesini beğenince yetiştirmek üzere yanına çırak almıştır. Uzun süre birlikte dolaşmışlardır; bu süreç aynı zamanda Mesleki’nin kendisini yetiştirdiği dönemdir.

Mahlası da ustası Âşık Ruhsati tarafından verilmiştir. Mesleki, zaman zaman çevresinde olup bitenlere duyarsız kalmadıysa da, toplumsal sorunlara ustası kadar eğilmeyip; daha çok ölüm, mutsuzluk ve sevda gibi lirik konuları işlemiştir.

Geleneğe Katkıları ve Talebeleri
Âşık Mesleki, bağlama çalmayı ve âşıklığa ilişkin bilgisini Ruhsati aracılığıyla öğrendiği gibi, kendinden sonraki birçok genç âşığa, özellikle de Âşık Noksani’ye el vermiş ve yardımda bulunmuştur. Âşık Mesleki, “Ruhsati Kolu” olarak bilinen geleneğin en önemli temsilcilerinden biri kabul edilir.

Vefatı ve Eserleri
Âşık Mesleki doğduğu köy olan Kertme’de vefat etmiş ve orada toprağa verilmiştir. Şiirlerinin büyük bir bölümü ünlü folklor araştırmacısı Eflatun Cem Güney tarafından “Âşık Mesleki, Hayatı ve Şiirleri” (1953) adıyla kitaplaştırılarak ölümsüzleştirilmiştir.