Yesârî Âsım Arsoy

(6 Ağustos 1896, Drama – 18 Ocak 1992, İstanbul)
Cumhuriyet dönemi Klasik Türk müziği bestekârı, söz yazarı ve yorumcudur.

Yaşamı

Konya’dan göç ederek Drama’ya yerleşen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi.
Babası Bergofçalı Ömer Lütfi Efendi, annesi ise Zübeyde Hanım’dır.
Sekiz çocuklu ailenin altıncı ferdidir. Ağabeylerinden Remzi Arsoy’un oğlu sinema oyuncusu Göksel Arsoy’dur.

Dedesi Şeyh Ömer Efendi sol eliyle yazan tanınmış bir hattattı.
Kendisi ve ablası da solak oldukları için “Yesârî” lakabını aldılar.

Orta öğreniminin ardından ailesiyle birlikte İstanbul’a, 1917 yılında ise Adapazarı’na yerleşti.
Müzikle ilk ciddi temasını burada kurdu. Önce bağlama, ardından ud çalmayı öğrendi.
Okul hocaları ve çevresindeki müzisyenlerden faydalanarak klasik eserleri öğrenip kendini geliştirdi.

Dindar bir ailede yetişmesine rağmen hafız olmayı tercih etmedi; ancak zaman zaman camilerde ezan okudu.

1920 yılında Antalya’da bir gemi acentesinde çalışarak iş hayatına atıldı.
Daha sonra İstanbul ve İzmit’te farklı işlerde çalıştı. İzmit’te bulunduğu dönemde
Fehmi Tokay ve Zeki Arif Ataergin gibi önemli isimlerle tanışarak müzik çevrelerine girdi.

1930’lu yıllardan itibaren beste yapmaya başladı. Eserlerinin sözlerini çoğunlukla kendisi yazdı.

1954 yılında kısa bir süre İstanbul Radyosu’nda görev aldı. Günümüze ulaşan yaklaşık 250 eseri bulunmaktadır.
Bunun dışında gün yüzüne çıkmamış çok sayıda eseri olduğu düşünülmektedir.

18 Ocak 1992’de İstanbul’da vefat etmiş, Karacaahmet Mezarlığı’na defnedilmiştir.

Bestelerinden Örnekler

Hicaz makamı

• Adalardan bir yar gelir bizlere
• Sazlar çalınır Çamlıca’nın bahçelerinde
• Yar saçların lüle lüle

Hüzzâm makamı

• Dün gece bir şûhun bezmine gittim
• Kalbimi yıllarca sevdaya bağladım
• Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır (Güfte: Fitnat Sağlık)
• Sen olmasaydın eğer aşka inanmazdım
• Ümitlerim hep kırıldı yârim artık gelmeyecek
• Yar yolunu kolladım (Akasyalar açarken)
• Yine kalbim coşar ağlar bu gece
• Zamanla belki geçer bu aşk da hicran da (Güfte: Nâhit Hilmi Özeren)

Nihâvend makamı

• Sahilde o hoş buseleri aldığım akşam
• Bekledim de gelmedin

Rast makamı

• Perişan saçların aşkımın ağıdır

Sultanîyegâh makamı

• Biz Heybeli’de her gece mehtaba çıkardık
• Biz Çamlıca’nın üç gülüyüz

Sûznak makamı

• Ayrı düştüm sevgilimden dünyâ bana dar oldu

Uşşâk makamı

• Bir çapkın elinde oyuncak oldum
• Bir ince fidansın eğilirsin bükülürsün (Güfte: Gıyas Akdeniz)
• Bu yaz geçen günlerimiz hatırımdan çıkmasın
• Menekşe gözler hülyalı