Âşık Musa (Musa Aslan) (1890 – 1960)
Asıl adı Musa Aslan olan Âşık Musa, 1890 yılında Ardahan’da dünyaya gelmiştir. Hayatı; Serhat boylarının sert rüzgârlarından, Sivas’ın tasavvufi iklimine ve Hacı Bektaş dergâhının manevi kapısına uzanan tam bir “kemalât” yolculuğudur.

Şarkışla’da Pişen Bir Gönül
Henüz on yaşındayken ailesiyle birlikte Sivas Şarkışla’nın Höyük köyüne göç etmiştir. Sanatının ve inancının ilk tohumlarını, kendisi de bir halk ozanı olan annesi Âşık Suna’dan aldığı feyzle atmıştır. Şarkışla’da geçirdiği 15 yıl boyunca, bölgenin manevi önderlerinden Âşık Ezkâri’ye (Dedeağa) hizmet ederek yol-erkan öğrenmiştir. Bu sadakati ve hizmeti onu Hacı Bektaş Veli Dergâhı’na taşımış, burada hizmetini tamamlayarak “hüccet” (icazet/yetki) almıştır.

Merzifon Ekolü ve Âşıklar Meclisi
1925 yılında yerleştiği Merzifon, Âşık Musa’nın varlığıyla adeta bir ozanlar başkenti haline gelmiştir. Mütevazı evi; Âşık Veysel, Davut Sulari ve Kul Fakır gibi devrin en büyük ozanlarının Merzifon’a geldiklerinde mutlaka uğradıkları, dertleştikleri ve feyz aldıkları bir irfan merkezi olmuştur. O, sadece kendi şiirlerini söylemekle kalmamış, oğlu Âşık Haydar’ı da bu gelenekle yetiştirerek ocağın sönmemesini sağlamıştır.

Sanat Anlayışı ve “Derviş Musa” Mahlası
Şiirlerinde Musa ve bazen de Derviş Musa mahlaslarını kullanmıştır. Özellikle paylaştığın “Felek şad olacak günün görmedim” deyişi, onun sabır ve teslimiyet felsefesini en saf haliyle yansıtır. Şiirlerinde Eyüp Peygamber’in sabrına yaptığı atıflar, gurbet acısı ve feleğe duyulan o arifane sitem, onun tasavvufi derinliğinin imzasıdır. Birçok yerel türkünün derlenip TRT arşivlerine kazandırılmasına da sessizce öncülük etmiştir.

Vefatı
1960 yılında Merzifon’da Hakk’a yürüyen usta, vasiyeti üzerine Merzifon’un Hırka köyünde toprağa verilmiştir.