Nurettin Rençber: Ezgilerin Şairi ve Şehirli Ozan

Nurettin Rençber (1960, Mersin), Türk halk müziği ve özgün müziğin en naif, en derin kalemlerinden biridir. Müziğini sadece notalarla değil, felsefe ve edebiyatla harmanlayan sanatçı, “Eski Yara”, “Ezo” ve “İçimdeki Ateş” gibi eserleriyle hafızalara kazınmıştır.

Öğretmenlikten Ozanlığa Uzanan Yol

Aslen Adıyamanlı bir ailenin çocuğu olarak Mersin’de dünyaya gelen Rençber, çocukluk ve gençlik yıllarını bu kozmopolit şehirde geçirdi. 1981 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü‘nden mezun oldu. Sanatçı kimliğinin yanı sıra uzun yıllar Türkiye’nin çeşitli illerinde felsefe öğretmenliği yaparak genç zihinlere dokundu. Onun şarkılarındaki o derin anlam arayışı, felsefe kökenli olmasından gelir.

Doksanlı Yıllar ve Özgün Müzikte Devrim

Müzik yolculuğuna 1991 yılında çıkardığı “Dağ Türküleri ve Deniz Şarkıları” albümüyle iddialı bir giriş yaptı. 90’lı yılların o hırçın siyasi atmosferinde, o daha bireysel, daha hüzünlü ama bir o kadar da toplumsal derinliği olan “özgün müzik” tarzıyla kendine has bir kitle edindi. Özellikle “Eski Yara” albümü, Türk müzik tarihinde kült bir eser haline geldi.

Yalnızlığın ve Gurbetin Sesi

Nurettin Rençber, şarkılarında sıklıkla ayrılık, gurbet, aşk ve varoluş sancılarını işler. Kendi deyimiyle “insanın iç sesini” notalara döker. Sözlerinin tamamına yakını kendisine ait olan eserleri, birçok farklı sanatçı tarafından da seslendirilmiştir. O, popüler kültürün ışıltılı dünyasından uzak, mütevazı ve sadece sanatıyla konuşan bir tavrın temsilcisidir.

Güncel Durum

Halen müzik çalışmalarına ve konserlerine devam eden usta sanatçı, yeni nesil dinleyiciler tarafından da büyük ilgi görmektedir. Sosyal medyadan ve magazinden uzak durarak, “gerçek sanatçı” duruşunu Mersin ve Ankara ekseninde sürdürmektedir.

“Ben bir göçmen kuşum, her mevsim başka bir iklimde kanat çırparım; ama her seferinde kendi içime dönerim.” — Nurettin Rençber