Haydar Telhüner, 1911 yılında Erzurum’da dünyaya gelmiştir. Yüzbaşı Derviş Bey ve Cemile Hanım’ın oğlu olan sanatçı, Erzurum’un musiki kültüründe yetişmiş en önemli bestekâr ve saz sanatçılarından biridir.

Müzik yolculuğuna henüz 8 yaşlarındayken tef ve davul çalarak başlayan Telhüner, ilk enstrüman deneyimini bölgenin karakteristik sazı olan “mey” ile yaşamıştır. Zamanla taş plaklardan dinlediği eserlerin etkisiyle keman ve uda merak salmış, kendi çabalarıyla keman çalmayı öğrenmiştir. Dönemin Erzurum Lisesi müdürü Murat Uraz’ın desteğiyle müzik derslerine devam ederek nota bilgisini geliştirmiştir. Bir süre Erzurum Öğretmen Okulu’na devam etse de musikiye olan derin tutkusu nedeniyle eğitimini yarıda bırakmıştır.

Sanat hayatındaki ilk bestesini 1930 yılında “Soldukça günün matemi altında çiçekler” isimli eseriyle vermiştir. Türk Halk Müziği ve Türk Sanat Müziği formlarında yetkinliğini kanıtlayan sanatçı, Sâdettin Kaynak ve Selahattin Pınar gibi devrin büyük üstatlarından feyz almıştır.

Haydar Telhüner, “Geceler Yarim Oldu” ve “Şafak Söktü Yine Sunam Uyanmaz” gibi ölümsüz türkülerin kaynak kişisidir. Eserleri günümüzde de sevilerek icra edilmektedir. Hayatının son yıllarında derin bir melankoli ve alkol sorunuyla mücadele eden sanatçı, 1963 yılında Yeşilköy civarında bir tren yolculuğu esnasında yaşamına son vermiştir.

Öne Çıkan Eserleri:

• Hüsnüne güvenme ey ruy-i mahım
• Vurma avcı vurma, kalbim yaralı
• Sen seher yelisin esersin serin
• Eşini kaybetmiş bir garip kuşum
• Şafak söktü yine sunam uyanmaz
• Palandöken dağlarının yaylası
• Geceler yarim oldu

Yolları beklerim, hiç gelenim yok
Ağlarım, yaşımı hiç silenim yok
Hastayım, derdimden hiç bilenim yok
Büküyor belimi zalim ayrılık